|
W latach 50-tych,
ze względu na panujący w Łaskarzewie swoisty mikroklimat, rozpoczęto budowę
sanatorium. Z bliżej nieznanych w tej chwili przyczyn zrezygnowano z tego zamysłu,
wobec czego władze miasta, wraz z mieszkańcami, postanowiły kontynuować
rozpoczęte prace budowlane i przeznaczyć budynek na szkołę.
W roku 1954 zawiązuje
się społeczny Komitet Budowy Szkoły, przewodniczącym którego został p.
Zygmunt Gąska. Jego funkcję w 1955r. przejął p. Stanisław Kwieciński. W
tym czasie opracowano poprawki do dokumentacji technicznej oraz kosztorys
budowy. Prace budowlane, finansowane również przez mieszkańców Łaskarzewa,
trwały do 1957 roku.
Rok 1958 to rok, w
którym trwały prace wykończeniowe, w których z ogromnym zaangażowaniem
uczestniczyli dorośli mieszkańcy miasta.
Od 15 lipca do 15
sierpnia tegoż roku do pomocy włączyli się, bezinteresownie, uczestnicy Międzynarodowego
Ochotniczego Obozu Pracy Kwakrów. Jednym z podstawowych założeń organizacji
Kwakrowskiej było niesienie pomocy innym, toteż uczestnicy obozu już
pierwszego dnia po przyjeździe włączyli się do pracy. Został po nich
"Dziennik obozowy" w wersji angielsko-polskiej, w którym pod końcową
datą 13 sierpnia ubolewają, iż "W planie była budowa boiska. W
zamian czyściliśmy kaloryfery, pomagali murarzom, nosili cegłę itd."
Z "Dziennika" dowiadujemy się też, że w tym czasie odwiedziła
budowę reporterka dziennika "Sztandar Młodych" oraz przedstawiciele
Polskiego Radia.
Obóz dobiegł końca
i pod datą 15 sierpnia czytamy: "Cały Łaskarzew zdawał się być
na stacji, a już na pewno wszystkie dzieci".
Po ich pobycie
zostało dużo miłych wspomnień, wiele nawiązanych przyjaźni, o których do
dziś opowiadają starsi mieszkańcy miasta.
1 marca 1959 roku
oddano budynek szkolny do użytku.
Ówczesny kronikarz
zanotował: "Budynek nowej szkoły oddano do użytku z usterkami. Szkoła posiada 11 sal lekcyjnych. Zaprojektowane pracownie to:
fizyczno-chemiczna i zajęć praktycznych dla dziewcząt i chłopców. Szkoła
posiada kancelarię, pokój kierownika, pokój nauczycielski oraz 3 małe
pokoiki na gabinety. Ogólnie budynek ciasny, brak sali rekreacyjnej, korytarze
wąskie, podłoga lastrykowa. Szkoła posiada światło elektryczne, kanalizację
i bieżącą wodę. Po połączeniu dwu szkół było 632 dzieci,
zorganizowanych w 20 oddziałach przy 19 siłach nauczycielskich. Nauka od początku
odbywała się na dwie zmiany". Budynek szkolny od początku
przewidziany był na około 300 uczniów.
Tymczasem trwają,
zaczęte wcześniej, prace przy uporządkowaniu terenu wokół Szkoły. Na prace
te dostała Szkoła dotacje z Kuratorium w kwocie 70 000zł. Jesienią tegoż
roku formowano skarpy, okładano darniną, niwelowano teren, karczowano krzaki,
pnie i korzenie. W pracy tej pomagał dużo ówczesny przewodniczący Osiedlowej
Rady Narodowej p. Marian Jabłoński, który projektował robotę i przysyłał
ludzi do pracy.
W marcu 1960 roku
roboty przy porządkowaniu terenu Szkoły zostały wznowione.
Do września tego roku obłożono skarpy darniną,
ułożono płyty chodnikowe, dobudowano stopnie przy schodach zejściowych od głównej
bramy, ułożono trawniki i obsiano trawą.
W tym czasie
odwiedziła Szkołę Dyrektor Departamentu Ministerstwa Oświaty p. E.
Marzyszowa.
Rok szkolny
1960/61, to kolejny rok porządkowania terenu wokół Szkoły. Pomagają wszyscy
- rodzice, uczniowie oraz mieszkańcy nie związani ze Szkołą. Jednostki
Wojskowe, do których zwróciło się kierownictwo Szkoły, udostępniły
spychacze do niwelowania terenu. Łącznie przesunięto około 4000m3
ziemi. Zmagania z naturalnym ukształtowania terenu wokół Szkoły trwają
nadal w roku szkolnym 1961/62. Prace przeciągają się. Niwelację terenu
wykonują nawet uczniowie starszych klas.
Wiosną 1963r.
Komitet Rodzicielski przystąpił do układania darniny na płycie boiska, a
PKKF przyznał dotację 150 000zł na jego budowę i powierzył wykonanie prac
Spółdzielni Pracy z Warszawy, która po wykonaniu 1/8 robót, zrezygnowała z dalszej pracy. Ostatecznie pracę przy budowie boiska przejęło prezydium
Osiedlowej Rady Narodowej, a ściślej - przewodniczący p. Marian Jabłoński,
który projektował, nadzorował i doprowadził do końca wykonanie tych robót.
W trakcie
pokonywania tych piętrzących się ciągle trudności i kłopotów, Szkoła spełnia
swe odwieczne funkcje: uczy i wychowuje.
Jak wcześniej
wspomniano w 1959r. połączono dwie szkoły i dwie rady pedagogiczne.
Pierwszym
kierownikiem nowo utworzonej Szkoły został mianowany były kierownik Szkoły
Podstawowej nr 2 p. Stanisław Kwieciński, a jego zastępcą została
nauczycielka, także ze Szkoły nr 2 p. Irena Stopa.
W skład pierwszej
Rady Pedagogicznej, pracującej w nowym budynku szkolnym, weszli następujący
nauczyciele: Andrzejewska Halina, Andrzejewski Andrzej, Banaszek Krystyna,
Chuszla Janina, Ferman Zofia, Górzkowska Janina, Kozak Krystyna, Kozakiewicz
Teresa, Kwiecińska Emilia, Lipińska Regina, Ochrymowicz Józefa, Pogoda Jerzy,
Stopa Stanisław, Sitek Teresa, Zackiewicz Maria, Zamulska Irena.
Na podstawie pracy p. Anny
Kamińskiej
pt. "Szkoła Podstawowa nr 1
im. Szarych Szeregów w Łaskarzewie".
Więcej>>>
|
